Łódź, jako jedyne polskie miasto, znalazła się na prestiżowej liście miejsc, które należy odwiedzić w 2012 roku przygotowanej przez dziennik “The New York Times”. Niestety, doceniona została głównie za projekty, których realizacja wisi na włosku.

Lista “The New York Timesa” to 45 miejsc na świecie, które zdaniem redakcji mają turystom do zaoferowania coś więcej niż tylko zabytki. Dlatego poza kilkoma przypadkami próżno szukać na niej podróżniczych oczywistości. I tak otwiera ją Panama, która dzięki umowie o wolnym handlu ze Stanami Zjednoczonymi liczy na znaczny rozwój ekonomiczny, a zamyka rybacka wioska Porto Venere położona na północno-zachodnim wybrzeżu Włoch. Dziennikarze polecają jeszcze m.in.: Helsinki, Birmę, zatokę Halong, archipelag Koh Rong należący do Kambodży, Ugandę czy tak egzotyczne miejsca jak Antarktyka, a nawet kosmos, którego podbój uważają za możliwy w ciągu najbliższych lat.

Na 43. miejscu listy znalazła się Łódź. Bez kosztownej promocji o naszym mieście dowiedzieli się ludzie na całym świecie. Ba! Zostało im ono polecone przez jeden z najważniejszych amerykańskich dzienników. To ogromny sukces i powód do dumy. “The New York Times” nazywa nasze miasto polskim Hollywood i zachwyca się jego industrialną przeszłością. Chwali za umiejętne wykorzystywanie pofabrycznych budynków, za przykład podając Manufakturę i MS2. Wspomina także o Łódź Art Center. Na razie super!

Jak bardzo natną się jednak turyści, którzy do Łodzi przyjadą zobaczyć polecane w artykule studio filmowe Davida Lyncha czy awangardowe centrum festiwalowo-kongresowe zaprojektowane przez Franka Gehry’ego? Wygląda na to, że całkowicie. Oba projekty, które tak bardzo docenili amerykańscy dziennikarze, mogą nigdy nie powstać. Możemy więc jedynie liczyć na to, że zwabieni wielkimi nazwiskami turyści docenią inne atuty Łodzi: jej pofabryczną architekturę, Piotrkowską, EC-1 czy np. klimatyczne klubokawiarnie. I zadbać o to, co już mamy, nie pozwalając, żeby zabytkowe budynki niszczały pozostawione same sobie.

Póki dzienniki takie jak “The New York Times” piszą o Łodzi pozytywnie, możemy sobie jeszcze pozwolić na działanie w myśl zasady “nieważne co piszą, byle pisali”, ale nasza dobra passa szybko się skończy, gdy ci sami dziennikarze następnym razem dokładniej sprawdzą, o czym piszą. Możemy wtedy więcej stracić, niż zyskaliśmy.

źródło: Gazeta Wyborcza Łódź, Joanna Wróżyńska, 09.01.2012

Okładka dodatku Gazety Wyborczej ze zdjęciem wnętrza przyszłego Centrum Fundacji Sztuki Świata

W ogólnopolskim dodatku do Gazety Wyborczej z dnia 21 kwietnia 2011, zatytułowanym “Nowe Centrum Łodzi i nowe emocje” możemy przeczytać o postępach rewitalizacji zabytkowej elektrociepłowni EC1 Wschód na Centrum Sztuki Filmowej Davida Lyncha. Już od blisko roku firma SKANSKA SA prowadzi prace budowlane na terenie EC1. Aleksandra Hac w swoim artykule pisze:

“W EC-1 znowu warczą maszyny … ale nie wytwarzają prądu dla miasta, lecz energię do prowadzenia remontu w ponadstuletnim zabytku. Prace przy przebudowie zabytkowej elektrowni EC-1 rozpoczęły się w sierpniu. – Prowadzimy inwestycję w systemie zaprojektuj i buduj. Dlatego nie było od razu widać efektów. Pierwsze prace budowlane, czyli rozbiórki, zaczęliśmy na przełomie września i października. Wtedy każdy mógł zobaczyć, że coś się tu dzieje – mówi Rafał Wasilewski z firmy Skanska, menedżer projektu.

Z największego budynku EC-1 Wschód zostało już tylko wspomnienie. W miejscu kotłowni jest teraz wielki dół. Stanie tam nowy gmach, w którym urządzą się m.in. planetarium i kino trójwymiarowe. Na terenie budowy pojawił się już pierwszy dźwig, stanął obok komina, drugi będzie wewnątrz nowego budynku.

Duran Duran

David Lynch i Duran Duran wyprodukują jeden z odcinków programu “Unstaged”, który będzie wyemitowany w nocy z 23 na 24 marca, o godzinie 3 czasu europejskiego, dzień po wydaniu nowego albumu grupy, “All You Need Is Now”. “Unstaged” to seria internetowych transmisji koncertów sponsorowanych przez American Express. Koncert odbędzie się w Mayan Theatre w Los Angeles. Występ będzie do obejrzenia w Internecie przez około miesiąc.

- Chcemy stworzyć wielopoziomowy obraz koncertu Duran Duran – wyjaśnił Lynch. - Pokazać ich w świecie eksperymentów i, miejmy nadzieję, kilku szczęśliwych przypadków. Muzycy o projekcie mówią, że: Tym, co przekonuje nas szczególnie do tego projektu, jest fakt, że David zawsze starał się działać inaczej niż pozostali. Pracuje kompletnie poza systemem. To jest coś, do czego sami dążymy. Sądzimy, że dobre fluidy między nami a Davidem powinny pomóc w stworzeniu czegoś tajemniczego, zaskakującego i magicznego.

Do tej pory w pierwszym sezonie cyklu “Unstaged” doczekaliśmy się trzech specjalnie wyreżyserowanych koncertów. Performance grupy Arcade Fire wyreżyserował znany z Monty Pythona Terry Gilliam, John Legend i The Roots współpracowali ze Spikiem Lee a Sugarland z Kennym Ortegą. Występ Duran Duran z Davidem Lynchem rozpocznie drugą serię koncertów. Na 2011 rok przewidziano 6 projektów filmowo – muzycznych. Trailer promujący koncert można obejrzeć pod adresem: http://www.youtube.com/watch?v=go98Oa10QR4

Jedyny, zabytkowy fragment północnej elewacji hali kotłowni EC1 Wschód, zabezpieczony w trakcie prac rewitalizacyjnych. fot.: Paweł Żydowicz

Z satysfakcją informujemy że w ubiegłym tygodniu Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Łodzi zatwierdził do realizacji projekt wykonawczy rewitalizacji wschodniej części zabytkowej elektrociepłowni EC1 przy ul. Targowej. Tym samym nie ma już żadnej przeszkody, aby w dawnej kotłowni, maszynowni i części biurowej EC1 Wschód powstało Centrum Sztuki Filmowej Fundacji Sztuki Świata.

Pomimo nieprawdziwych informacji publikowanych w lokalnej prasie, koncepcja rewitalizacji EC1 Wschód powstawała od samego początku w ścisłej współpracy z konserwatorami zabytków. W wyniku tych konsultacji ustalono, że wszystkie zabytkowe elementy z początku XIX wieku zostaną zachowane, natomiast wyburzeniu ulegną wszystkie powojenne narośla, które i tak groziły zawaleniem. Na ich miejsce zostanie postawiona futurystyczna elewacja, nadająca całości charakter kulturalnej fabryki przyszłości.

Budynek EC1 Wschód jest pierwszym budynkiem, którego koncepcję rewitalizacji opracowano na bazie, istniejącej już i zatwierdzonej przez Radę Miejską Łodzi, koncepcji urbanistycznej Roba Kriera. Opierano się również, na wydanych przez Architekta Miejskiego, warunkach zabudowy. Z tego też powodu, północna, futurystyczna elewacja Centrum Sztuki Filmowej ma falisty charakter, aby powiększyć przestrzeń pomiędzy przyszłymi, uwzględnionymi w masterplanie Kriera, budynkami Specjalnej Strefy Kultury a EC1. W innym przypadku, kiedy ta elewacja miałaby charakter prostej ściany, ustawionej na linii zabudowy, w efekcie końcowym otrzymalibyśmy wąską, klaustrofobiczną, ciemną uliczkę.

Bartosz Walczak, zastępca wojewódzkiego konserwatora zabytków w Łodzi, skomentował w Dzienniku Łódzkim: „Projekt rewitalizacji uznaliśmy za bardzo interesujący. Uwagę zwraca zestawianie dawnych elementów zabytkowych z nowymi, współczesnymi, które świetnie współgrają ze sobą.”

Top Brief Ranking 50 - Marek Żydowicz wśród najbardziej kreatywnych w biznesie.

Z dumą informujemy, że Marek Żydowicz – fundator i członek Rady Fundacji Sztuki Świata, został uznany za jedną z najbardziej kreatywnych osób w polskim biznesie. Miesięcznik BRIEF, w numerze styczniowym, opublikował subiektywny ranking 50 najbardziej kreatywnych postaci w polskim biznesie.

Znalazły się w nim osoby prowadzące działalność na różną skalę i w różnorodnych obszarach rynku. Część z nich funkcjonuje na nim od początku wolnej gospodarki, inni zaczęli działalność w momencie, gdy konkurencyjność rynku była już dużo większa. To co łączy wszystkich wyróżnionych w rankingu TOP BRIEF Ranking 50, to kreatywne podejście do biznesu. Poza Markiem Żydowiczem, wśród wyróżnionych znaleźli się m. in.:  Jarek Sawko i Piotr Sikora (założyciele i prezesi Platige Image), Jerzy Owsiak (twórca i prezes zarządu Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy), Irena Eris (założycielka i członek zarządu Laboratorium Kosmetycznego dr Irena Eris), Wojciech Kruk (właściciel firmy jubilerskiej W. Kruk), Krystyna Janda (aktorka, reżyserka, dyrektor teatru, fundatorka Fundacji Krystyny Jandy na Rzecz Kultury), Marek Kondrat (aktor, reżyser, twórca sieci sklepów Winarium), Ryszard Florek (założyciel i prezes Fakro) czy Kayah (wokalistka, muzyk, współwłaścicielka Kayah Production & Publishing).

Zapraszamy do zapoznania się z całym rankingiem w magazynie marketingu i sprzedaży Brief, nr 1(135)/2011, ss. 22-31.

Przedstawiciele bvk: Michael Neubauer, Falko Ahsendorf, Jost Vacano wręczają Markowi Żydowiczowi Nagrodę Honorową bvk 2011, Monachium. 22 stycznia 2011. fot.: Uli Schmidt, bvk

Z dumą informujemy, że Marek Żydowicz – dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Plus Camerimage oraz fundator Fundacji Sztuki Świata, został uhonorowany Nagrodą Specjalną Niemieckiego Stowarzyszenia Operatorów (Bundesverband Kamera – bvk). Uroczysta Gala bvk odbyła się w sobotę, 22 stycznia 2011 roku w Monachium.

Wręczając nagrodę Falko Ahsendorf, prezes bvk, podkreślił, że “Niemieckie Stowarzyszenie Autorów Zdjęć Filmowych jest dumne, że Marek Żydowicz od wielu lat należy do grona jego członków nadzwyczajnych. Stowarzyszenie pragnie uhonorować NAGRODĄ bvk 2011 nie tylko ogromny wysiłek i pracę, jaką Dyrektor Festiwalu wkłada w organizację PLUS CAMERIMAGE – najbardziej imponującego międzynarodowego festiwalu sztuki autorów zdjęć filmowych, lecz również jego nieprzeciętną osobowość i charakter. Marek Żydowicz jest duszą i sercem Plus Camerimage, co najbardziej widać w jego staraniach o powstanie centrum festiwalowego wg projektu Franka Gehry’ego. Po ponad dziesięcioletniej współpracy i wspieraniu Festiwalu, bvk pragnie dać wyraźny sygnał festiwalowej publiczności i politycznym decydentom w Polsce, że twórca i dyrektor PLUS CAMERIMAGE Marek Żydowicz jest najważniejszą osobą, która integruje wielką światową rodzinę operatorów. NAGRODA BVK 2011, przez wzgląd na powyższe, zostaje przyznana naszemu podziwianemu przyjacielowi i współpracownikowi Markowi Żydowiczowi.”

Jako organizatorzy Plus Camerimage pragniemy dodać, że Niemieckie Stowarzyszenie Operatorów bvk od wielu lat wspiera organizację festiwalu a jego członkowie aktywnie uczestniczą w składach jury, warsztatach czy seminariach.

Sir Alan Parker i Michael Seresin na wernisażu wystawy w Toruniu

Fundacja Sztuki Świata zaprasza na wystawę zdjęć z planów filmowych i fotosów z filmów wybitnego reżysera Alana Parkera, którą można oglądać od 6 do 31 grudnia w galerii Fundacji Tumult w Toruniu. Uroczyste otwarcie wystawy z udziałem twórcy “Evity” oraz współpracującego z nim operatora Michaela Seresina odbyło się w niedzielę, 28 listopada.

Sir Alan Parker to jeden z najwybitniejszych współczesnych reżyserów filmowych, a wiele spośród jego filmów zdobyło już miano dzieł kultowych, na stałe zapisując się na kartach historii filmu. Karierę rozpoczynał w branży reklamowej, by wkrótce zacząć tworzyć filmy. Za swój debiut kinowy “Bugsy Malone”, nakręcony w 1975 roku, Parker otrzymał liczne nagrody, w tym BAFTA za najlepszy scenariusz oraz nominacje do Złotej Palmy i kilku Złotych Globów. Filmografia Alana Parkera, doceniana zarówno przez krytyków, jak i widownię, obejmuje takie dzieła jak: “Midnight Express”, “Pink Floyd: Ściana”, “Harry Angel”, “Missisipi w ogniu”, “The Commitments”, “Droga do Wellville”, “Evita”. Reżyser zgromadził dotąd sześć Złotych Globów oraz otrzymał kilka nominacji do Oscara. Za film “Ptasiek” zdobył również nagrodę Jury Festiwalu w Cannes. W 2000 roku reżyserowi nadano tytuł szlachecki w hołdzie dla jego niezwykłych osiągnięć i zasług wobec brytyjskiej kinematografii.

Autorem zdjęć do wielu filmów Alana Parkera jest Michael Seresin. Obaj twórcy współpracowali na planach takich filmów jak: “Bugsy Malone”, “Shoot the Moon”, “Midnight Express”, “Sława”, “Ptasiek”, “Harry Angel”, “Przyjdź zobaczyć raj”, “Prochy Angeli” i “Życie za życie”. Pochodzący z Nowej Zelandii operator ma na swoim koncie także zdjęcia do takich filmów jak: “City Hall”, “Kod Merkury”, “Teren prywatny”, “Harry Potter i więzień Azkabanu”, jeden z segmentów “Zakochanego Paryża” oraz “Step Up – taniec zmysłów”.

Obok Fundacji Sztuki Świata współorganizatorem wystawy jest Urząd Miasta Torunia. Wystawę zorganizowano przy finansowym wsparciu firmy CONSUS.

David Lynch odbiera Pierścień Cesarski w Goslar

Nagroda “Kaiserring” (Pierścień cesarski) przyznawana w mieście Goslar została w 2010 roku przyznana Davidowi Lynchowi. Informacja ta została ogłoszona przez burmistrza Henninga Binnewiesa podczas balu noworocznego w Pałacu Cesarskim Goslar. Artysta osobiście odebrał Pierścień dnia 9 października 2010.

Jurorzy przyznali tę nagrodę Lynchowi za fascynującą i przejmującą pracę, w której od dawna zacierał granice pomiędzy sztuką i filmem. „Żaden inny reżyser w tak konsekwentny sposób nie odnosi się w swoich filmach do doświadczeń artysty sztuk wizualnych. Lynch stosując odstępstwa od formy tworzy w swoich obrazach rysunkach i na fotografiach nastroje które pobrzmiewają także w jego filmach. W jego malarstwie gorący temperament łączy się ze świadomością podejmowanego ryzyka. Z jego obrazów nieprzerwanie krzyczy niepohamowana dzikość. Trudno przeoczyć też jego łamanie zasad, sprzeciw przeciwko poczuciu smaku, działanie na przekór stylom i przyzwoitości.” – stwierdzili jurorzy w swoim werdykcie.

Pierścień cesarski Goslar jest jedna z najbardziej docenianych nagród dla twórców sztuki współczesnej. W gronie poprzednich laureatów znaleźli się Henry Moore, Max Ernst, Alexander Calder, Joseph Beuys, Günther Uecker, Georg Baselitz, Christo, Gerhard Richter, Cindy Sherman, Sigmar Polke, Christian Boltanski, Jenny Holzer, Robert Longo, Jörg Immendorff, Matthew Barney, Andreas Gursky a w zeszłym roku Bridget Riley.

David Lynch - fundator i członek Rady Fundacji Sztuki Świata

W kwietniowym numerze “Zwierciadła” możemy przeczytać wywiad z Davidem Lynchem, który przeprowadził Dariusz Stańczuk – dziennikarz RMF Classic. W tekście zatytułowanym “Zanurkować w głąb siebie” obszerny fragment poświęcony jest idei powstania Studia Filmowego Davida Lyncha w Łodzi oraz problemom związanym z realizacją Camerimage Łódź Center.

Dariusz Stańczuk: Na rewitalizowanym terenie Dworca Łódź Fabryczna i byłej elektrociepłowni miało powstać Camerimage Łódź Center i tzw. EC1, w tym twoje studio. CŁC miało być siedzibą festiwalu Plus Camerimage, imprezy firmowanej także przez Ciebie. Jak zareagowałeś na decyzję Marka Żydowicza o wyprowadzeniu festiwalu z Łodzi?

David Lynch: Odpowiedź na to pytanie wymaga uprzedniej odpowiedzi na inne pytanie: co sprawiło, że Marek Żydowicz w ogóle pomyślał o tym, by wyprowadzić festiwal z miasta. Odpowiedź brzmi: on i festiwal nie czują się już mile widziani w Łodzi, a to przez grupę, która usunęła prezydenta Kropiwnickiego i odrzuciła nasze plany budowy supernowoczesnego centrum. Chcieliśmy stworzyć wspaniały kompleks zabudowań projektu Franka Gehry’ego, który uwzględniałby potrzeby nie tylko festiwalu, ale także różne, choćby teatralne imprezy. Marek Żydowicz, ludzie związani z festiwalem oraz wiceprezydent Tomaszewski chcieli zrobić z Łodzi miejsce, gdzie kwitłoby życie kulturalne Polski, ośrodek, który tym samym przyciągałby biznes z całego świata. To, że inne miasta interesują się teraz zorganizowaniem festiwalu u siebie, rozumiem tak samo jak to, że jeśli ktoś gdzieś źle się czuje, myśli o przeprowadzce. Było tyle entuzjazmu w dążeniu do tego, by zrobić z Łodzi naprawdę atrakcyjne miasto, ale ten żar oblano zimną wodą. Ci, którzy urządzili ten lodowaty prysznic, powinni dwa razy się zastanowić – gdyby wszyscy razem mogli pracować dla Łodzi, każda ze stron byłaby wygrana.

DS: Przeprowadzka festiwalu zaszkodzi łódzkiemu centrum, ale i Twojemu studiu w ramach EC1. Uruchomisz studio tam, gdzie ulokuje się Plus Camerimage?

DL: Marzenie o łódzkim EC1 wciąż żyje, ale jego realizacja zależy od postawy grupy rządzącej teraz Łodzią. Myślałem o EC1 jako o przestrzeni kreatywności i inspiracji. Mogłyby tam współistnieć różne rodzaje twórczej aktywności: atelier malarskie, rzeźba w drewnie i gipsie, spawalnictwo artystyczne, taniec, teatr, muzyka, nagrania i montaż w filmowym studiu postprodukcyjnym. EC1 stymulowałoby procesy tworzenia poprzez galerie, w których wszystkie te prace byłyby wystawiane na sprzedaż. Zyski mogłyby być dzielone – twórcy byliby zadowoleni, znalazłyby się też fundusze na utrzymanie ośrodka. W zamyśle EC1 to strefa kreatywności, wymiany idei – chciałbym, by to przedsięwzięcie okazało się sukcesem, jest jednak warunek: wszystkie zainteresowane strony muszą naprawdę tego chcieć.

źródło: ZWIERCIADŁO, kwiecień 2010, s. 66

Plakat do filmu Mulholland Drive w reżyserii Davida Lyncha

Stowarzyszenie Krytyków Filmowych z Los Angeles ogłosiło listę najlepszych filmów dekady. Pierwsze miejsce zajął na niej Mulholland Drive w reżyserii Davida Lyncha. Film Lyncha jest zarazem opowieścią z morałem jak i pomnikiem na cześć sztuki i wyobraźni, mimo że powstał dzięki przemysłowi, który często usilnie zaprzecza tym dwu gatunkom – czytamy w uzasadnieniu werdyktu hollywoodzkich krytyków. Podczas tworzenia listy członkowie Stowarzyszenia wzięli pod uwagę 189 tytułów. W pierwszej dziesiątce znajdują się m. in. Aż poleje się krew (reż.: Paul Thomas Anderson), Zakochany bez pamięci (reż.: Michel Gondry), Tajemnica Brokeback Mountain (reż.: Ang Lee), To nie jest kraj dla starych ludzi (reż.: Ethan Coen, Joel Coen) czy Władca Pierścieni (reż.: Peter Jackson).